Sayfa goruntulenme istatistiklerine bakinca, burasinin hala içimi dokebilecegim yegane alan olmasi ne guzel. Cesitli balkan ve iskandinav ulkelerinden uc bes kisinin kim bilir ne ararken yolu buraya dusmus. Ayni dili konusmadikca sorun yok.
An itibariyla bosandim... Cok tuhaf geliyor. Bu sona cok uzun zamandir hazırdım, bilemezsin. Belki ilk gunden beri. Aradan gecen zaman beni yaniltmadi, aksine toplaya toplaya, saglamasini ala ala geldik bugune. O zaman neden tuhaf, yalniz, terk edilmis ve hala seviyormus gibi hissediyorum? Bu gecici bir duygu, oyle mi?Bir sure sonra kendimi cok rahatlamis hissedecegim demek, pekala. Su anda hic oyle gelmiyor, bir olecekmisim hissi... Gecer diyorsun? Geçer elbet.
Komik olan ne biliyor musun? Aile terapistinin kapisindan girdigimizde karsisinda guluserek bekleyen insanlar gordugunde nasil sasirmisti. Gecen gun cocugumuz icin gittigimiz aile terapisti de bizim kadar olumlu bir çift gormediginden bahsetti. Hatta bugun hakimin bile yuzunde ayni ifadeyi gorduk. Herkes ne kadar uyumlu, iyi anlaşan bir cift oldugumuzdan bahsetti durdu yillarca. Peki biz niye hic mutlu olamadik?
Uzak yerlerden donup geldiginde, bir parcanin asla donmedigini anlamamis miydim, anlamistim elbette. O eksik parcanin yerini hep huzursuzluk, hep kavga, hep kin doldurdu. Sen geri gelmedin, ben biraktigin yerde beklemedim. Bizden arta kalanlarla bu kadar oldu demek ki.
Bu kadar eskiden biten birsey icin simdi agit yakilir mi, ne dersin? Yine de ask mi dersin, aliskanlik mi, tanisiklik mi; sanki amaan, bosver simdi bunlari, gelirken ekmek alsana diyecek gibiyim. Cocuktan once deliler gibi sabahlara kadar izledigimiz dizinin yeni sezonu baslamis, bu aksam baslasak ya kaldigimiz yerden diyecek gibiyim. Ya isyerinde ne oldu biliyor musun diye heyecanla anlatacak gibiyim. Komsunun patavatsizligina sayarken senle gulecek gibiyim. Cocugumuz nerde diye sordugunda az sonra gelir, yoldadir diyecek gibiyim. Giderken boynuna sarilip opecek gibiyim...
Gececek demistin degil mi, gecer tabi.
Yine de yillar, yollar, anilar biriktirince nereye koyacagini sasiriyor insan. Bu aramizdaki ucurum yeter mi dersin, peki, orada saklarim. O dipsiz kuyunun icinden kolay kolay cikamaz artik.
Yine de, butun mutsuzluguma, umutsuzluguma ragmen kal diyecek gibiyim...
